Na een hele ochtend te hebben gegymnastiekt ben ik klaar... en plof ik met wat te drinken met m'n achterwerk op de grond. Ik zit lekker in het zonnetje.
Ik geniet, en zucht... hè, hè... weer een klus geklaard...





We gaan na het ijsje naar boven… alle restantspullen in twee kratjes, hotelkoffertje en twee losse tassen ploppen en dan kunnen we gaan eten. We eten Ravioli, dat is lekker en makkelijk. We hebben nog sprite en cola over om te drinken. Ja het is kliekjesdag wat het drinken betreft, hahaha. De kinders worden door Rem geroepen om hun bord op te komen halen. Eerst is Kirsten aan de beurt, dan Ramon, dan Bridget, dan komt Rem met twee borden aan en als laatste plof ik op m’n stoel. Om acht uur zitten we aan tafel en de zon gaat net langzaam richting de bergtop.
Vandaag zijn we relaxt opgestaan, hebben buiten ontbeten. We hebben de hele dag een beetje zitten lummelen. Wat liggen zonnen op m'n luchtbedje met de meegenomen Burda. Wat lezen, wat haken, in het zwembad… drul, drul, drul, lummel, lummel, lummel… We hebben allemaal een lunch gemaakt met ei of zonder omdat ze op waren hahaha, gelukkig vind ik champignons héél lekker.
Om half vier kwam er weer wat actie in de tent, want we gingen vanavond uit eten. Dus optutten geblazen. Iedereen is onder de douche geweest en trekt z’n mooie pakkie aan. Her en der een oorbel en mooie speld ter versiering, alleen bij de dames natuurlijk!! Dan instappen in de tuut en richting Bormes les Mimosas. Alleen waren daar alle restaurantjes bezet, behalve een plekje her en der binnen…. Nu binnen zitten we volgende week genoeg, dus we hobbelen weer richting auto en gaan naar Le Lavandou. Ook daar was het druk, maar heb je véél meer restaurantjes, dus we lopen direct door naar het restaurantje waar we wel vaker eten en daar is plek, buiten, om zeven uur. Mooie tijd. Kunnen we nog even op zoek naar cadeautjes voor onze verzorgers van Aqua, Chanel, post en vulling voor de ijskast van aanstaande zondag!
Ik merk dat de winkeltjes minder uniek zijn dan voorgaande jaren. Er is een hoop belabberderitis… en de rest moet gelijk boven de € 40,00 kosten. Dat vind ik nu net niet de bedoeling. Maar goed. We gaan nog even op een terrasje wat drinken, half in het zonnetje, ik zie amper wat, want ik zit precies in de zon, Ramon heeft een reepje zon, de rest zit in de schaduw. Even voor zeven rekent Rem af en lopen we naar het restaurant.
We lopen richting haven en de terrasjes. De kinders wijzen van alles aan, en zien overal manden met schoenen op de stoep staan, hahaha. Ja. met stiletto’s mag je op die boten niet komen, speciale binnenschoentjes hebben ze aan. Overal zie je mannen en vrouwen hard aan het werk voor hun bazen de boel aan kant te brengen. De meeste baasje liggen nog op één oor. Her en der zie je een berg kratten voor hun boot op de stoep staan en snap je wel waarom ze nog op één oor liggen. Maar er zijn ook dames, vooral oudere, die al aan het ontbijt zitten. Je ziet ook ontbijttafels helemaal kant en klaar gedekt.
We lopen naar het strand… het is mooi schoon water. Ik vertel aan Bridget dat het er vroeger niet zo mooi schoon was, maar dat ze nu beter op het milieu letten en er nu geen olie drijft en dode vissen op het strand liggen. We lopen naar het volgende strandje, deze heeft wel zand… en ik neem her en der kiekjes, van luiken en balkonnetjes. Wat een uitzicht heb je hier. We lopen naar boven naar een Citadel, dat je kunt bekijken. Het verbaast Rem dat de entree niet zo duur is. Maar even later snappen we het wel, want overal liggen bouwmaterialen en zijn deuren dichtgetimmerd… dus eh… we zijn genept. Er is ook een kapelletje… maar eigenlijk was dat gewoon de koelkast, want het belangrijkste onderdeel daar was volgens de kinders de frisdrankautomaat. Hahaha. Er was wel een vitrine met een kanon, maar ja… dat ding hoort eigenlijk niet in een kapel… Er klopt dus helemaal niks van!
We zagen voor het kapel wel een aantal kanonnen staan en een bordje met info vertelde dat één zo’n kanon met 15 man verplaatst moest worden. Ik weet niet waar al die 15 mannen moeten staan, want dat wordt wel dringen geblazen… Ook staat er een vuurtorenlamp, dit is het hoogste punt en het waait er ontzettend hard, op precies dat stukje. Twee meter eerder wordt je niet weggeduwd door de wind, héél maf.