vrijdag 12 april 2013

Roofoverval...

De titel is géén geintje! Een roofoverval... heeft gisteren op het werk van Ramon plaatsgevonden, terwijl hij daar samen met 8 anderen aan het werk was na sluitingstijd. Om ca. halftien 's avonds werden we gebeld, dat het iemand in de wijk was opgevallen dat het krioelde van de politie in kogelvrije vesten voor de Hoogvliet en of Ramon aan het werk was (zijn dochter heeft ook bij de Hoogvliet gewerkt). Ja, zegt Rem die is aan het werk, terwijl hij met een uitgerekte nek door het raam naar buiten probeert te kijken.

Ik kijk op en bevries tegelijk... dit klinkt niet goed (een éénzijdig gesprek aanhoren kan soms je nekharen overeind doen staan). Rem legt neer... en vertelt kort wie hij aan de lijn heeft en wat er buiten is gezien. Ik gooi mijn haakwerk neer en sta op en kijk naar buiten. Ik zie overal door de bosjes, struiken en bomen politie sluipen/lopen... ik zie bij de ingang van de Hoogvliet iemand staan met schort (dus dat is personeel) hij beweegt bij de schuifdeuren, maar meer zie ik niet. Even later zie ik nog iemand, en weer even later zie ik dat ze buiten staan. Er staat een groter iemand buiten (met schort), maar die staat een beetje raar... (blijkt later wel waarom)... ook staat er politie bij. Er komen steeds meer mensen lijkt het wel, maar het is te donker om meer te zien. Rem probeert Ramon te bellen, er wordt niet opgenomen. Ik zeg tegen Rem dat ik personeel zie staan... Rem zegt "Ik ga er even naar toe..."

Die vijf seconden dat hij er naar toe loopt duren eeuwen en dan zie ik hem in het licht staan... Het blijkt dat een politie-agent hem eerst tegen wil houden, maar Rem zegt na de vraag "Wat komt u hier doen?" "Ik kom voor mijn zoon!" en hij mag doorlopen. Hij ziet Ramon staan, rustig en kalm is hij. Hij vraagt hoe is het en Ramon zegt "Goed!"... Het blijkt dat er een roofoverval na sluitingstijd heeft plaatsgevonden! Iedereen moet naar het politiebureau voor verhoor. In groepjes van drie worden ze naar het bureau gebracht en ze mogen absoluut niet met elkaar praten, want dan raken hun herinneringen geïnfecteerd door de verhalen van anderen... 

Rem komt thuis en vertelt in twee zinnen wat hij weet... en dat is dus niet veel. Maar met Ramon is het goed de rest ook wat we kunnen zien. Er komen geen loeiende sirenes van ambulances of zoiets. Al die tijd heb ik voor het raam gestaan en zie ik werkelijk overal vandaan politie lopen met zaklantaarns. Ik blijf rustig, want er zijn nog meer kinderen in huis, weliswaar slaapt er inmiddels eentje, maar de ander is nog op.

Ik ga maar weer terug naar mijn bank en pak mijn haakwerk... Wat kan een mens blij zijn met zoiets onbenulligs als een vervelend klusje van het aan elkaar haken van vierkantjes!! Een kwartier later (of zoiets, mijn tijdregistratie is van de leg, dus pin me niet vast op dat soort dingen) belt Ramon. Rem neemt op. Hij praat kort.... en even later legt hij neer. Ramon heeft in het kort vertelt dat ze zijn overvallen, ze zijn met tie rips vastgebonden. Hij vertelde ook dat hij niet wist wat hij mocht zeggen, dus dat hij ging ophangen.

Een héle tijd later gaat de deurbel. Je hoop dat Ramon het is, maar ik hoor alleen maar stemmen. Even later komt Rem binnen... het was de bedrijfsleider van Ramon. Hij komt even langs om te door te geven hoe het met Ramon is en hoe hij heeft gereageerd. De bedrijfsleider weet dat Ramon anders is (Syndroom van Asperger) en dus ook anders kan reageren dan de gemiddelde persoon van 16 jaar. Hij vertelt dat alle vaste mensen van Hoogvliet opgeroepen zijn om naar het politiebureau te komen om de anderen te steunen en te helpen. De Bedrijfsleider (hij dus), de Rayon manager en een Directielid zijn ook naar het bureau gekomen. 

De bedrijfsleider vertelt dat één van de dames die opgeroepen was vertelde dat Ramon wel even van het "padje" was. Toen Rem bij de Hoogvliet vroeg hoe het was, was hij rustig en kalm, maar dat kan natuurlijk ook de adrenaline zijn. Op het politiebureau kan dus de na reactie komen en dan komen de emoties... en dat is maar goed ook, zéker voor Ramon. Want zijn emoties komen wat minder makkelijk naar buiten, dus dat hij zich uit is eigenlijk top! De bedrijfsleider vertelt dat ze morgen om half negen en negen uur allemaal naar de Hoogvliet moeten komen (dat is dus vandaag) om met zijn allen het hele gebeuren op plaats delict te "behandelen" samen met een professioneel team voor traumaverwerking. De drempel moet zo snel mogelijk weer genomen worden om dáár te staan. 

Ik vind het allemaal super hoe dit bedrijf alles aanpakt, maar ik wil eigenlijk gewoon mijn kind zien en spreken. Kirsten heeft inmiddels ook door wat er aan de hand is en die gaat haar lapjesdeken halen en installeert zich op de bank. Ze wil wachten tot Ramon er is. Ze wil met eigen ogen zien dat het oké is met haar broer.

We wachten en wachten... en ik blijf maar haken en haken... om kwart over twaalf of half één (mij om het even, het is in ieder geval héél laat) gaat Rem naar het politiebureau. Hij heeft geen rust meer, en wil gewoon vlak bij Ramon zijn. Ik zeg, je belt toch wel gelijk als je meer weet... Vijf minuutjes later belt hij. Ramon is nog in de verhoorkamer, hij is samen met nog iemand als laatste aan de beurt... En dan eindelijk een half uur later hoor ik de voordeur open gaan... en loopt een energieke Ramon naar binnen en zegt Rem "Het is een heftig verhaal hoor, het is ècht heftig!"

Ramon kijkt verbaast naar Kirsten, die inmiddels in slaap is gevallen. Ik zeg tegen hem "Ze wilde wachten tot je terug was, ze kón niet naar bed gaan!". Hij loopt gelijk naar haar toe, en klopt op haar rug "Ik ben er weer"... "Ik ben er hoor!". 

Ramon is hiebel wiebel actief en gaat even later naast me zitten en vertelt zijn kant van hoe de roofoverval ging. 

Ramon vertelt: 

Ik stond op een kratje de yoghidrinkpakjes te spiegelen (netjes neerzetten) toen ik ineens in mijn rechterooghoek een man helemaal in het zwart gekleed zag met een bivakmuts op en een héél groot mes, zoals jij in de keuken hebt met van die gaatjes. Hij duwde me van het kratje af en ook Piet (ik heb even een andere naam genomen) die naast mij bezig was moest mee. We moesten bij de koeling bij de pilaren (afd. vla) op de grond gaan liggen. Er kwam nog een man, ook helemaal in het zwart met bivakmuts met een taser in zijn hand. Die man deed de taser continue aan-uit aan-uit aan-uit. We moesten mee naar het gangpad van de schoonmaakmiddelen en daar lagen de anderen met tie rips vastgebonden

De kassières hadden zich ingesloten op het kantoortje (vanochtend heeft Rem begrepen, dat de kassières daar naar toe waren gebracht en dat ze op de grond moesten gaan zitten met hun knieën op en hoofd naar beneden).

Ik werd ook vastgebonden, maar niet strak. Piet werd ook vastgebonden, maar dat lukte niet erg omdat hij tegensputterde. 

(Piet is erg groot en zijn polsen zijn niet zo smal als die van Ramon en waarschijnlijk sputterde hij tegen, omdat hij als enige ècht volwassene al dat grut tussen de 16 en 21 jaar vastgebonden op de grond zag liggen, dit is even een toevoeging van mij hè)... 

Piet kreeg toen een trap in zijn rug... en zat uiteindelijk ook vast... Even later ging de telefoon van de Hoogvliet in het schort van Piet, maar die kon de telefoon niet pakken. Iemand anders die net als ik wat losser vastgebonden zat probeerde de telefoon eruit te halen, maar de telefoon viel... en de achterkant viel eraf en toen stopte de telefoon.

Toen frutte iemand anders zijn mobiel eruit en toetste 112 in en schoof het toestel naar Piet, zodat hij kon bellen... Er volgde een gesprek van dat de politie inmiddels gearriveerd was, maar niet wist hoe de situatie binnen was, want ze waren niet in het zicht voor de mensen buiten. Piet meldde dat ze dachten dat de overvallers weg waren, maar dat ze dat niet zeker wisten. De politie vroeg of we de schuifdeuren open konden maken, want alles zat potdicht. Inmiddels was ik los en heb ik de sleutels uit z'n schort gepakt en ben ik naar de schuifdeuren gelopen... 

(Zie je het voor je.... Je weet als jong gastje van 16 niet óf ze er wel of niet zijn... óf ze ergens om een hoekje staan... want er bleek ook nog een overvaller te zijn, óók in het zwart gekleed met bivakmuts met een pistool!!! Die hoeft niet dichterbij te komen om wat te doen... Ramon heeft de overvaller met het pistool trouwens niet gezien pfff!).

Met de sleutels probeer ik de deuren te openen, maar na het slot geopend te hebben gebeurt er niks met die deuren. Ik weet niet hoe het systeem van die deuren werkt en begreep niet dat de deuren in nachtstand na van het slot te zijn gehaald van binnenuit alleen maar geopend kunnen worden door ze open te duwen. Uiteindelijk heeft nog een jongen zich kunnen bevrijden en hebben we met z'n tweeën de deuren open gekregen. De politie stond voor de deur... en werden we in groepjes van drie gezet enneh... zijn we met z'n drietjes per auto weggebracht. Degene die nog vast zaten moesten dat nog even blijven voor forensisch onderzoek. 

(Dat heb ik dus gezien, dat ik iemand in vreemde houding zag staan, maar die had zijn handen nog vastgebonden zitten.  Ik heb waarschijnlijk ook Ramon bezig gezien met de schuifdeuren en later kwam die andere jongen erbij om hem te helpen. Bizar hè!).

Ik heb op het politiebureau een plattegrond van de Hoogvliet gemaakt, waar wat was en wie waar was. Ook het mes heb ik moeten tekenen. Ik heb begrepen dat de overvallers de kleine kluis en de grote kluis hebben geleegd.

En toen was het stil... (Dit ben ik weer die praat, effe voor de duidelijkheid)... Ramon kijkt helder uit zijn ogen... er komen wat korte vragen... hij beantwoord ze... Rem vertelt dat hij zijn mentor heeft gemaild over het gebeuren en dat Ramon waarschijnlijk vandaag niet op school verschijnt. Want hij is 's ochtends weer op de plaats delict en je weet niet wat er dan in het koppie omgaat. 

We gaan ook Danielle (dat is iemand die gespecialiseerd is in tieners met een vorm van autisme, dus ook Syndroom van Asperger) inlichten over wat er gebeurt is. Zij begeleidt Ramon al een paar jaar. Danielle kent Ramon al járen (vriendin van mijn zus, dus bij elke verjaardag zien we haar en haar gezin). Ze weet hoe hij normaal reageert, dus als er iets afwijkends is, zal dat opvallen.

Ramon staat op en zegt dat hij gaat douchen en dan naar bed. Het is inmiddels half twee!! Ik zit nog beduusd op de bank, met mijn haakwerk op schoot (inmiddels zitten alle vierkantjes vast). Rem en ik praten nog even na... we zijn kláár wakker... de slaap is ver te zoeken, maar we ronden wel de boel beneden af en gaan ook naar boven. Ramon blijkt al klaar met douchen... dat heeft hij nog nóóit zo snel gedaan!!

En nu... ga ik een plons thee zetten...

38 opmerkingen:

  1. heftig verhaal! Hoop dat Ramon alles een plaatsje kan geven en het kan verwerken!
    Maren

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Pffffff, wat een verhaal ........ dit wil je, je kind graag besparen en nu moet je met elkaar het een plek gaan geven!

    Sterkte bij alles zeker ook voor Ramon!

    Simone

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jeetje wat heftig! Maar wat heb ik een bewondering voor Ramon! Wat een lef om zo adequaat te reageren! Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd om dit met elkaar een plekje te gaan geven. Het zal je niet in de koud ekleren gaan zitten. Pfff....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Phoe, phoe heftig zeg!!!
    Sterkte ermee met het verwerken!

    Lieve groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Niet te geloven. Wat een schrik zeg. Ik hoop dat Ramon dit voorval snel een plaatsje kan geven, net als jullie allemaal. 't Is niet niets wat er gebeurd is. Sterkte.


    Groetjes van Janny.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een afschuwelijk verhaal. Heel veel sterkte voor jullie allemaal, maar natuurlijk vooral voor Ramon!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat is schrikken zeg, heftig hoor.
    Dat soort dingen hoor je niet, en zeker niet een jongen van 16, mee te maken!
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jee wat een heftig verhaal, wat doen de daders toch iedereen aan, kan daar zo boos om worden. Allemaal mensen die hard voor hun centen werken en dan maak je zoiets mee. Als daders al gepakt worden zijn de straffen nooit hoog genoeg.
    Hoop dat je zoon en collega's elkaar kunnen steunen en alles verwerken. En dat het met moeders ook goed gaat, dit is niet niets.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jakkes, je zal het maar mee moeten maken.... Heftig allemaal. Ik schrik al als er hier in het dorp een overval heeft plaatsgevonden (dan denk je, wat moeten ze in zo'n klein dorp). Maar als je eigen kind erbij betrokken is, dan zit je helemaal in de rats. Fijn trouwens dat de bedrijfsleider zo inspeelt op Ramon (en zijn 'beperkingen'). Sterkte met verwerken de komende tijd, vooral voor Ramon (die zoiets natuurlijk anders verwerkt dan een 'gewoon' mens, hopelijk kan Daniëlle daarbij helpen).

    Nienke

    BeantwoordenVerwijderen
  10. jeetje wat een verhaal! En dat je dit als 16 jarige mee maakt. Dat is niet niks. Ik hoop dat hij het een plaatshje kan geven en wens jullie allemaal sterkte met het verwerken van alles.

    Groetjes Mariette

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Heftig.
    Sterkte met de verwerking.
    Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Jeetje wat vreselijk is dat zeg. Dikke knuffel ook voor ramon.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Brrr... wat een verhaal! Goed te lezen dat de bedrijfsleiding adequaat reageerde, hopelijk kan Ramon er een plekje aan geven.
    Sterkte, ook voor jullie. Het lijkt me vreselijk om zo op je kind te moeten wachten zonder te weten hoe/wat... Grtz, Esrosa

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oh hemel, je kind. Zo dapper, zo stoer maar toch ook nog maar een kind. Wat gaat dit met hem doen (en met jullie). Hopelijk kan hij dit met hulp een plekje geven, fijn dat jullie daarbij dan ook hulp van buitenaf krijgen. Voor een bijzonder kind (anderen zullen onze kinderen misschien wel heel anders noemen) is dit misschien nog wel moeilijker. Ik zit hier echt met vochtige ogen, ik kan jouw angst zó goed begrijpen, dit is zó heftig! x Syl

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Tjeee wat erg !!! dat is schrikken zeg !!!.....liefs en sterkte met alles....xxx...

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat heftig zeg. Hopelijk kunnen jullie en je zoon het een plaatsje geven. Bah, wat lopen er toch verschrikkelijke mensen rond op de wereld.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Jeetje, daar wordt ik helemaal stil van. Hoe is het nu met Ramon? Ik hoop dat hij alles een plekje kan geven.
    Vicky

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Jeetje wat een verhaal, ik hoop dat Ramon het snel en goed een plekje kan geven.
    Toevallig stond ik vanmorgen mijn collega's theoretisch het verhaal ' wat te doen als ze je kassalade willen' te vertellen, je hoopt dan altijd dat het bij theorie blijft... maar het kan dus ook wel heel erg anders lopen!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Jee wat een verhaal, helaas heeft onze stiefzus vorige week hetzelfde mee gemaakt in het casino waar ze werkt. Nou let maar goed op hem, want bij haar kwam de klap pas na een paar dagen! Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Jeetje, heftig zeg, die arme jongen. Hopelijk krijgt hij goede begeleiding, sterkte ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Heel erg heftig en zeker als het om je kind gaat! Ik wens Ramon, zijn collega's en ook jullie veel sterkte met het verwerken van deze nare gebeurtenis!

    Groet, Elske

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Wat verschrikkelijk om mee te maken, voor je zoon in de eerste plaats, maar ook voor jullie als ouders, veel wijsheid en sterkte om hier mee om te gaan....

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Wat eng zeg! Ramon heeft echt goed gehandeld, petje af. Hopelijk komen er niet al te veel naweeen. Het is wel een schok zeg, zo dicht bij en je kind in zo'n situatie! Heel veel sterkte voor jullie. En ook voor de andere mensen van de Hoogvliet natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Wat afschuwelijk om mee te maken. Het kunnen uren dan lang duren. Het zal nog lang bij jullie in het hoofd zitten. Goed dat er al meteen nazorg op gezet is. Lieve groet voor jullie allemaal thuis en speciaal voor Ramon.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Zo da's niet niks. Jullie zullen wel erg in de rats hebben gezeten. Hopelijk houden Ramon en zijn collega's hier geen traumatische gevolgen aan over. Het zal toch ook niet meevallen om weer in de winkel aan het werk te gaan, met de gedachten van de overval in je hoofd.
    Voor iedereen heel veel sterkte toegewenst.
    Gr Angelique

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Wat zul je in spanning hebben gezeten.
    Heel knap hoe Ramon heeft gereageerd en ermee om gaat hopelijk blijft het zo gaan.
    Veel sterkte voor jullie allemaal!

    Groetjes Arjanne

    BeantwoordenVerwijderen
  27. wat heftig, niet alleen voor ramon, maar ook voor jullie als ouders.
    ik hoop dat ramon de draad weer kan oppakken.
    Sterkte met verwerken.

    gr jacoline

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Wat verschrikkelijk! Hopelijk kan ramon het hele gebeuren verwerken.. Heel veel sterkte voor jullie allemaal..

    Dikke knuffel , Bianca

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Oh, wat vreselijk!!! Veel sterkte allemaal!!
    Pas nog de juwelier in Boskoop, nu dit weer. Dat was vast die helikopter die ik hoorde gisteren.
    Je zou er bang van worden.

    Gr. Nel

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Pffffff met een ejorme brok in mijn keel.....Ramon echt diep respect voor jou dat je zo hebt gehandeld! Heel veel sterkte met het verwerken voor jullie allen

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Heel veel sterkte, wat erg! Hopelijk kunnen jullie allemaal met jullie schrik ergens naartoe... Wat ben je als ouders dan machteloos, als je zo lang moet wachten om je kind weer te kunnen zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Wat een nare ervaring zeg voor jullie zoon en voor jullie zelf. Hoop dat jullie zoon een goede begeleiding zal krijgen zodat hij er goed mee om kan gaan. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Zo dat is heftig, hoop dat ie het gauw heeft verwerkt. Ik hoop dat het in middels weer een beetje gaat en jullie bekomen zijn van de schrik. Sterkte voor de komende tijd.

    Corina

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Jeetje zeg.
    Heel veel sterkte, zoiets moet je wel goed van bijkomen zeg. Fijn dat hij goede begeleiding krijgt.
    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Jee wat heftig.Wat doet je zoon het goed.En wat goed die begleiding.
    Ik wens jullie heel veel sterkte.
    Liefs Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  36. Joh! Heftig! Ik hoop dat hij er geen nare dingen van overhoud. Gaat niet in je koude kleren zitten zoiets.

    BeantwoordenVerwijderen

Labels

ABC (2) accessoire (3) afwerken (1) algemeen (2) Allerlieblichst (1) Amy-Lynn (8) applicatie (3) auto (5) Award (11) baby (2) Babydoll/nachtjama/nachtpon/pyjama (18) bakken (12) Barbel (6) baret (4) bloemen (3) blouse (16) bodywarmer (2) Boek (2) boeken (13) bolero vestje (2) borduren (7) borduurrandjes (4) breien (21) brocante (10) broek (13) Burda (74) cadeau (14) cape (2) carnaval (13) Clubdag (2) Coco Chanel (1) Collie-Collie (4) Collie-Collie-shop (1) Collie-Collie.com (168) compagnie M. (1) creatief (64) Daisy (7) DaWanda (7) dieren (8) DIY (3) doop (1) Dusty-top (1) E-book (19) Elodie (16) Enora (3) epilepsie (1) Escher (1) familie (2) Farbenmix (68) Feestdagen (10) Film (6) filmpje (5) foto-werkbeschrijving (3) foto's (31) fotocamera (3) fotoshoot (4) fournituren (26) Freebook (3) gala (1) galerie (4) garderobe - collectie (2) Geslaagd (1) gilet (3) give-away (26) Goede doel (2) google (1) gordeltje (2) Gratis patroon (1) Groepsknuffel (2) haken (20) Hamburger Liebe (2) Handwerken (2) Haute Couture (2) Heleentje (8) herenkleding (1) herfst (3) Hilco (4) Homemade Mini Couture (7) hond (1) inetrnet (1) Inspiratie (1) interview (3) jarig (6) jas (14) jasje (25) jeweetweltasje (26) jongensmiddag (5) jurk (134) jurk Candy Cane (1) jurkje (4) jurkje Lena (7) jurkje Whiskers (7) kaduuk (1) kantjes en bandjes (10) kantoor (22) Kapsels (12) Katinka (1) KCW Kids Clothes Week (4) kerst (1) kinderfeestje (9) Kitschy Coo (1) kleding (1) Knip (75) Knippie (3) knuffels (3) Kortingscode Collie-Collie.com (1) kraag op staander (1) kunst (1) kussen (4) Kyoko (2) La Maison Victor (3) lampion (2) lapjesdeken (20) laptop (2) legging (11) Linoleumsnede (1) LMV (2) locker (2) London (2) louisa-dress (1) maattabel (2) maillot (1) make-up (15) materialen webwinkel (1) Maxi Dress (1) meisjesmiddag (52) merklabels (3) Michael Miller (1) Mme Zsazsa Allemaal rokjes (7) mode (5) moederdag (3) Monny Schnitt (1) mouleren (2) mouwsplit met manchet (1) museum (1) muts (4) naaien (4) naaiklusjes (8) naaimachine (22) naaipatroon (6) naaiprojecten (4) naaitechnieken (3) naaiweekend (2) Nadya (8) nieuw patroon (23) nieuwe start (1) Odilia (4) Oilily (5) ontbijt (2) ontwerpen (8) oorwarmer (1) op-maat - tip (1) Openbaar Vervoer (1) opruimen (8) Ottobre (12) Pasen (1) Paspel (1) paspop (2) patroon (12) patroonboek (1) patroonpapier (2) picknicken (1) planten (4) pleater (2) plooivoetje (2) poncho (3) poppen (1) poppenkleertjes (3) presentatie geven (1) Prijsvraag (2) proefkonijn maken (2) proefnaaien (2) punniken (1) recykleren (6) review (60) rimpel elastiek (1) rimpelen (1) Roberta (3) rok (78) Rokje (2) Rokje Alma Allerlieblichst (1) Roma & Toska (1) Roos (3) S.W.A.P. (1) sancho (15) Saskia's keukentafel (3) schilderij (2) Schoenen (6) schoenendoosactie (1) school (18) shirt (28) shoppen (12) shoppen uit eigen kast (1) sieraden (6) Simplicity (3) sint maarten (2) Sinterklaas (6) sjaal (12) slaapkamer (17) slechthorend (2) sleuteltasje (1) smocken (11) sport (11) Star Pillow (1) stof (5) Stof voor durf-het-zelvers (1) stoffenpakket (1) Stoffenspektakel (7) stofjes (63) strijken (2) Style Special (1) Syndroom van Asperger (5) tafelkleed (3) tanden (3) tas (9) The Skater Dress (1) Tilda (16) tips (10) top (2) topje (8) tricot (10) Trouwdag (3) tuin (9) tuniek (3) Tutorial (9) uitdaging Sancho (36) uitgaan (6) Unique (5) UWYH (17) vaderdag (1) vakantie (78) verbouwen (13) Verjaardag (47) verkleden (15) verknasteren (1) verven (9) vest (3) webwinkel actie (1) webwinkels (11) werkplek (11) wikkelvest (1) Willemientje (8) Wonen (26) workshop (6) zelfgemaakt (1) Zelfgemaakte kleertjes Catharine Deweerdt (5) ziek (10) zonder patroon (1) zonnetje (3) zwemdiploma (3)